Blurring Timbre: between Pitch and Rhythm

สองความรู้สึกที่เป็นองค์ประกอบสำคัญของงานดนตรีต่างๆ ก็คือ pitch และ rhythm (ส่วน harmony ก็มีทั้งความเป็น pitch (เสียงความถี่ต่างๆกัน) และ rhythm ด้วย (เล่นในจังหวะไหน เปลี่ยนแปลงไปอย่างไร)) ไอเดียใหม่ที่คิดได้ก็คือ ทำอย่างไร ให้ตัวเพลง เข้าสู่จุดที่ pitch และ rhythm เริ่มสูญสลาย คือ sense of pitch สูญสลายไป (เริ่มฟังไม่ออกว่าเป็นโน้ต) และ sense of rhythm หายไป (เริ่มเคาะไม่ถูกว่าจังหวะอยู่ตรงไหน)

เรื่องนี้ต้องอาศัยเรื่อง Psychoacoustics ในการอธิบายเล็กน้อย ก็คือ คนรับรู้ความรู้สึกของ pitch ในย่านความถี่ไหน? โดยปกติแล้ว คนเราก็มักจะเริ่มได้ยินความเป็น pitch ได้ที่ประมาณ 20-30hz ขึ้นไป

ส่วนจังหวะนั้น เวลาที่มีอะไรรัว เช่นประมาณ 10-20hz ก็ยังพอจะฟังเป็นจังหวะได้ เช่นการรัว snare ของลุง Buddy Rich เป็นต้น แต่เมื่อสูงไปกว่านั้น สมองก็เริ่มตีความเป็น pitch

การที่เราจะทำให้เสียงนั้น เบลอร์ ระหว่างความเป็น pitch และ rhythm นั้น ก็คือการใช้เสียงที่มี cycle การเกิดอยู่ในช่วงแถวๆ 20hz นี่แหละ (ถ้ามองในเชิงของว่าเสียงเหล่านี้ห่างกันประมาณเท่าไหร่ ก็คำนวณได้ 1 วินาที หารด้วย 20hz ได้เป็น 0.05 วินาที หรือ 50ms

การที่เราทำให้เสีย รัว อยู่ในช่วงความห่างประมาณนี้ (ไม่จำเป็นต้อง 50ms เป๊ะๆ แต่เพิ่มลดได้) สิ่งที่รู้สึกได้แทนที่จะเป็นความรู้สึกของ pitch ก็คือจะเรียกว่า timbre หรือ tone color หรือ เนื้อเสียง นั่นเอง

ซึ่ง ถ้าเราทำเพลงขึ้น จากเทคนิคนี้ เราจะได้ออกมาเป็น sound ในลักษณะไหนนะ? ก็ต้องลองดูกันครับ ขอเวลาทำหน่อย

Posted in: sound

2 Comments

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Leave a comment

You must be logged in to post a comment.